زبانم سرخ نیست

دیروز دوتایی رفتیم دکتر. هر دو سرماخورده. که چی؟ دکتر که داشت معاینه‌ام می‌کرد و از علائم می‌پرسید گیج شده بودم. حتی چند بار نگاه امیر کردم که تایید کند من فلان علامت را دارم یا نه. اینکه گلویم می‌خارد را گفتم نه. یک‌جوری است و دو سه دقیقه بعد گفتم بیشتر خشک است تا […]

فوروارد

نوشته : «ترک شدن نیس که آدما رو میترسونه. تو روند خیانت، تحقیره که آدمو ناراحت میکنه. آدم میشینه و نخی رو میکشه تا ببینه از کی شعورش به بازی گرفته شده. اولین جرقه کی بود؟ از کی انقد احمق شد که نفهمه و مورد دروغ واقع شه؟» (+)

Fin

مثل فیلمی که تمام شده است و تو تازه فهمیده‌ای داستان از چه قرار بوده، معما که حل شده و شاه‌کلید که در قفلی هزارتو چرخیده بعد از اینکه از بهت در آمده‌ای فیلم را بزنی برود از اول ببینی، بارها. بارها. بارها.

قسم

زخم همان زخم است. تار همان. تنیده بر  زخم. در بی‌صدایی مطلق. دارد صبح می‌شود. مادر آیا بیدار است؟ خسته و دردآلود برخیزد به نماز. به حیاط. به گل‌هایی که دیگر نیستند. ماهی‌های حوض خالی. فرسودگی. ویرانی. مرگ چه نزدیک است. این دوباره‌گی را مدیون کی هستم؟ این روانی و سرخوشی؟ این تن‌آسودگی و سبکباری […]

Psychology class

من رنجم. روحم را با ناخن خراشیده‌ام. مدام در حال خراشیدنم. روحم التیام نمی‌شناسد. زخم‌آشناست. من زخماننده‌ی روح بی‌التیام اسیر در کالبدی مجنونم. روحم را با ناخن اشارت و نظارت و غرامت و ندامت و جسارت در میان گرفته‌ام. اسیری را آزردن دور از روح جوانمردی است. جوانمرد هم روح دارد. با روحش چه می‌کند؟ […]

کبک‌های سرگردان

گفته بودم که دارم می‌نویسم و خیلی جدی. در حین نوشتن معماهای زیادی برایم حل می‌شوند و گره‌های کور و عمدتاً مخفی نمایان شده و عجیب آسان باز می‌شوند. همین‌طور که می‌نویسم بیشتر و عمیق‌تر سوسن را می‌شناسم و احساس قرابت بیشتری با او می‌کنم. یکی از این واگشایی‌ها مربوط می‌شود به یکی از خصلت‌هام […]